Wanneer en hoe gebruik je Rembrandt-verlichting
Als je het woord 'Rembrandt' hoort, denk je misschien aan een Nederlandse schilder, een tandpastamerk of een verlichtingstechniek. Voor fotografen is dit laatste het meest relevant. In deze gids leggen we uit wat Rembrandt-verlichting is, hoe je dit kunt bereiken en wanneer dit het meest effectief is.
Wat is Rembrandt Verlichting?
Rembrandt-verlichting is een klassieke portretopstelling waarbij doorgaans slechts één licht buiten de camera wordt gebruikt. Het belangrijkste kenmerk is een kleine driehoek van licht aan de schaduwkant van het gezicht, verlicht vanaf de andere kant van de camera. Bij een echte Rembrandt mag de driehoek niet breder zijn dan het oog en niet langer dan de neus, en de catchlights in de ogen van het onderwerp weerspiegelen vaak dezelfde vorm.
Wil je de flitsknoppen onder de knie krijgen die dit mogelijk maken? We hebben een tutorial voor je.
Waarom de naam Rembrandt?
De stijl is vernoemd naar de 17e-eeuwse Nederlandse meester Rembrandt Harmenszoon van Rijn, wiens zelfportretten en portretten veelvuldig gebruik maakten van deze verlichting. Volgens de legende bedacht filmmaker Cecil B. DeMille de term in 1915 op de set van 'The Warrens of Virginia'.
Je kunt de techniek in actie zien in Rembrandts Poolse edelman (met dank aan de National Gallery of Art, Washington, D.C.).
Waarom Rembrandt-verlichting gebruiken?
Rembrandt-verlichting voegt drama en sfeer toe aan portretten. Het contrast tussen licht en schaduw trekt de aandacht van de kijker naar de verlichte driehoek, waardoor een meeslepend en mysterieus visueel verhaal ontstaat.
Hoe Rembrandt-verlichting te bereiken
Rembrandt is een van de eerste patronen die studiofotografen leren, omdat er minimale uitrusting voor nodig is:slechts een enkele flitser of een regelbare lichtbron.
Rembrandt-opstelling met één licht
Plaats uw hoofdlamp in een hoek van 45 graden ten opzichte van het onderwerp, iets boven ooghoogte en naar beneden gericht. Pas de positie van het onderwerp aan totdat de lichte driehoek correct op de wang verschijnt. De opstelling werkt het beste tegen een donkere of neutrale achtergrond om het contrast te benadrukken, maar kan ook worden aangepast voor high-key portretten.
Omdat het licht zich buiten de camera moet bevinden, zal een flitsschoen alleen niet het klassieke Rembrandt-effect produceren.
Opstelling met twee lampen of licht en reflector
Om het drama te verzachten, voegt u een invullicht of reflector toe aan de schaduwzijde in een hoek van 45° ten opzichte van het hoofdlicht. Stel de vulling in op ongeveer de helft van de sterkte van het hoofdlicht, waarbij u wat schaduw vrijhoudt voor diepte.
Scheiding creëren
Voor achtergrondscheiding plaatst u een derde licht achter het onderwerp, gericht op de achtergrond. Hierdoor wordt de achtergrond verlicht zonder het gezicht te beïnvloeden, of je nu de Rembrandt-opstelling met enkel of dubbel licht gebruikt.
Klik hier voor meer eenvoudige verlichtingstechnieken buiten de camera!
Heb je flitsers nodig?
Rembrandt-verlichting beperkt zich niet tot flitsers. Continu licht, natuurlijk licht en zelfs een zaklamp of tafellamp kunnen het effect produceren. Het gaat erom hoe je het licht regelt en positioneert.
De techniek perfectioneren
Echte Rembrandt eist een driehoek die niet breder is dan het oog en niet langer dan de neus. Pas de hoek van het hoofd van uw onderwerp of de hoek van het licht aan om de vorm nauwkeurig af te stemmen. Oefening is de sleutel; het perfectioneren van de driehoek kost tijd, maar de algehele sfeer blijft het doel.
Onthoud:kunst is subjectief. Zolang uw portret aan uw creatieve bedoelingen voldoet, is de exacte driehoeksgrootte secundair.
Andere veel voorkomende verlichtingspatronen
Rembrandt is slechts een van de vele studiolichtstijlen. Anderen omvatten:
- Vlinderverlichting
- Gesplitste verlichting
- Lusverlichting
- Brede verlichting
- Kort licht
Gesplitste verlichting verdeelt het gezicht in twee helften:de ene volledig belicht, de andere in de schaduw.
Vlinderverlichting produceert een vlindervormige schaduw onder de neus door het licht direct boven en achter de camera te plaatsen.
Lusverlichting creëert een kleine neusschaduw die de wangschaduw niet raakt, anders dan bij Rembrandt waar de twee schaduwen samenkomen.
Brede en korte verlichting zijn stijlen in plaats van patronen. Ze verwijzen naar het verlichten van de kant van het gezicht die zich respectievelijk het dichtst bij of het verst van de camera bevindt.
Belichting beheersen
Het beheersen van diverse lichtpatronen tilt portretwerk van goed naar buitengewoon. Bestudeer elk patroon, oefen met het opzetten ervan en herken hun impact op vorm en stemming. Zodra je deze basisprincipes begrijpt, wordt het intuïtief om ze in het werk van andere fotografen te herkennen.
Begin met Rembrandt-verlichting en ga verder met andere stijlen. Of je nu een externe flitser, continu licht of natuurlijk licht gebruikt, de sleutel is om licht strategisch te begrijpen en te gebruiken om portretten te maken die de erfenis van Rembrandt zelf eren.