Ira Lippke Brooklyn, NY iralippkestudios.com De meeste fotografen die luxe fotostudio's in New York City runnen, hebben niet dezelfde achtergrond...
| Gepubliceerd op 3 mei 2012 23:43 EDT

Een slimme uitsnede verwijderde de vuilnisbakken en elektriciteitskabels van deze foto. © Ira Lippke
Een openhartig moment. © Ira Lippke
© Ira Lippke
© Ira Lippke
© Ira Lippke
© Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
© Ira Lippke
© Ira Lippke
-R © Ira Lippke
© Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke
-R © Ira Lippke Ira Lippke Brooklyn, NY iralippkestudios.com
De meeste fotografen die luxe fotostudio's in New York City runnen, hebben niet dezelfde achtergrond als Ira Lippke. “Mijn ouders zijn christelijke hippies”, legt hij uit. Lippke, de oudste van vijf kinderen, groeide op met thuisonderwijs in de Pacific Northwest, waar hij in tenten en een schoolbus woonde. Hij raakte op 14-jarige leeftijd geïnteresseerd in fotografie, toen hij een camera uit de kringloopwinkel van $ 12 kocht. Later betaalde hij zijn studie in Los Angeles door bands en bruiloften te fotograferen.
Na zijn afstuderen bleef hij in L.A. en stortte zich op modewerk, maar bovenal overtuigde een absoluut perfecte shoot hem ervan dat hij iets anders moest doen. “Alles verliep precies zoals ik wilde”, herinnert hij zich. "Ik had geweldige modellen, geweldige stylisten en een geweldig tijdschrift om mee te werken. Toen besefte ik dat de uitgave een maand later in de prullenbakken zou belanden. Ik besloot dat ik wilde dat mijn foto's schatten zouden zijn." Daartoe opende hij een studio in Long Beach, Californië, specifiek gericht op bruiloften.
Lippke maakte in 2007 opnieuw een grote verandering door toen hij zijn bedrijf naar New York verhuisde. ‘Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik hier thuishoorde’, zegt hij. Zijn studio verzorgt luxe bruiloften met een klassieke documentairestijl. “Ons werk is vrij eenvoudig”, zegt hij. “We blijven weg van de trendy dingen.” Een poging om de tijdloosheid van de verbinding van mensen met elkaar vast te leggen lijkt inderdaad de sleutel tot de identiteit van de studio. “Zelfs als de ceremonie in een dansclub wordt gedaan door een vriend die via internet is gewijd, is wat er tussen deze mensen gebeurt iets heiligs”, zegt hij. "Er zit iets mysterieus in. En de essentie van mysterie is dat je nooit aan het einde komt. Fotografie geeft toegang tot het immateriële. Ook al is een foto iets fysieks, fotografie is een medium dat de ziel doorgrondt."