Foodfotograaf Steve Anderson heeft met succes 40 gerechten in één keer gefotografeerd, zo deed hij dat
Door Laurence Chen | Gepubliceerd op 3 juni 2011 20:01 EDT
Voor foodfotograaf Steve Anderson uit Los Angeles, een nieuw restaurant in Scottsdale, vormde de behoefte van een AZ-restaurant aan afbeeldingen van het volledige menu hem een uitdaging die hij niet kon laten liggen. Waarom elk menu-item fotograferen? Omdat klanten van het restaurant die eerst films zouden bijwonen in een naburig theater, ook gerechten zouden bestellen op iPad-menu's met keuzes die draadloos naar de keuken zouden worden gestraald, en hun selecties zouden maken op basis van Anderson's afbeeldingen. Voor Anderson waren de creatieve uitdagingen zowel logistiek als esthetisch. Toen hij op de baan een bod uitbracht, wist hij dat hij een efficiënt systeem moest bedenken voor het afhandelen van een non-stop optocht van eten en drinken. Het systeem zou hem in staat moeten stellen om op één dag bijna veertig gerechten te stylen, te belichten en vast te leggen die een breed scala aan kleuren en texturen weerspiegelen – wat hem gemiddeld twaalf minuten per onderwerp zou opleveren. In het voordeel van Anderson:de chef-koks van het restaurant serveerden hun eigen creaties en het eten kwam rechtstreeks uit de keuken, klaar voor de camera.
Een enorme ondersteunende cast hielp met de logistiek. Het voltallige keukenpersoneel stond tot zijn beschikking, waaronder drie chef-koks, drie souschefs en hun assistenten. De gastvrouw van het restaurant beheerde de opnamelijst en trad op als verkeersagent. Het bedienend personeel verplaatste de gerechten van en naar de set, ruimde op en zette achtergronden in scène. “Een non-stop aanvoer van Red Bull hielp ook”, zegt Anderson.
Zijn verlichtingsopstelling hielp hem met de esthetische uitdagingen. Het bestond uit een Profoto Pro-B2 1200Ws powerpack en een paar flitskoppen. Hij plaatste er een in een standaardreflector. Hij richtte de ander door een Matthews witte zijde van 2,5 x 2,5 meter in een flexibel frame.
Kijk naar zijn crème brûlée. Het bepalende kenmerk van het gerecht is de knapperige, zoete bovenkant. Andersons ongewijzigde, gerichte Profoto-licht accentueert de textuur en de doorschijnendheid van het glanzende oppervlak. Dit harde licht, dat naar beneden en van achteren aan de rechterkant schijnt, benadrukt ook de suikerkristallen die erop zijn gestrooid. Het zachtere licht achter de zijde, recht op en neer gemonteerd net buiten de camera, zorgt voor een subtiele vulling vanaf de linkerkant. Ziet er goed genoeg uit om op te eten, toch?
Zijn cliënt was het daarmee eens. Na de eerste shoot huurde het restaurant Anderson de komende zes weken nog twee keer in. Zoet.